UN me Amsterdam

Is this about UN me?

Klik hier voor een uitgebreid fotoverslag van UN me Amsterdam.

Vrijdag 24 oktober was het zover, de 63^e verjaardag van de Verenigde Naties, georganiseerd door de Jeugdraad en NCDO. Voor het eerst werd het feest in heel Nederland gevierd met het evenement UN me. Overdag waren er debatten en activiteiten in Den Haag, Groningen, Nijmegen, Leiden en Utrecht. De apotheose vond 's avonds plaats in Pakhuis de Zwijger, Amsterdam.

Verkiezingsfinale

Bij de entree van Pakhuis de Zwijger werden meer dan 800 bezoekers verrast door de muziek van de tienkoppige jazzband die de campagne van kandidaat Jongerenvertegenwoordiger Jessica Tangelder muzikaal ondersteunde. In de foyers van het Pakhuis vlogen de slogans van de campagneteams de bezoekers vervolgens om de oren: "Onderwijs voor iedereen" (Jordy Sweep), "HIV / Aids de wereld uit" (Milan Payan Witteveen) en "Stem Eerlijk, Eerlijk duurt"(Jessica Tangelder). In de Grote Zaal gingen de drie kandidaat jongerenvertegenwoordigers vervolgens in debat over de stelling of een "League of Democracies" een goed alternatief zou zijn voor de Verenigde Naties. Na deze laatste publieke kans om te imponeren, braken de laatste uurtjes van campagnevoeren aan.

Film als middel

UN me opende met Ruud Lubbers en Stella Ronner. Zij gaven inzicht in de voortgang van het bereiken van de millenniumdoelstellingen. Lubbers zette direct de boel op scherp:  "We riepen altijd dat Afrika er een zooitje van maakt, maar de kredietcrisis bewijst dat we er hier in het Westen ook wat van kunnen". Opmerkelijk genoeg zijn volgens Ronner bedrijven opgebouwd met hulp van microkredieten weerbaarder gebleken voor de gevolgen van de financiële crisis.
Na de opening verspreidde het aanwezige publiek zich over de verschillende zalen. In de Kleine Zaal maakten Jack van Ham (directeur ICCO) en Ilse en Femke van Velzen hun opwachting om in gesprek te gaan over de rampzalige situatie van vrouwen in Oost-Congo. Van Ham vertelde geëngageerd over de projecten die ICCO ondersteund in deze regio en gaf een heldere analyse van de rol die de internationale gemeenschap zou moeten spelen. Ilse en Femke van Velzen waren net terug uit Congo waar zij opnames maakten voor hun tweede film over dit onderwerp. Ze vertelden over de kracht om film in te zetten als voorlichting. Van Ham sprak zijn bewondering uit over dit initiatief. Hij was van mening dat dit soort projecten bijdragen aan een betere wereld.
Ook in de Filmzaal stonden films en hun werking als eyeopener centraal. Film- en documentairemaker Ton van der Lee leidde de aanwezigen van Afrika tot Slowakije. In The Road to 2010 bleek eens te meer dat voetbal de universele taal is die iedereen verenigt. Voetbal als middel om de kracht van Afrika te belichten. Een t-shirt vormde in de gelijknamige film de aanleiding voor een heftig twistgesprek over tolerantie en vrijheid van meningsuiting. De verrassende wending op het eind zorgde voor genoeg stof voor een discussie over schending van mensenrechten.

Catchy oneliners en chocoladetrofeeën

De Expo was een podium voor de creatieve geesten. Robin Block gaf een workshop UN oneliners schrijven, oftewel een broedplaats voor campagneteams en thuishaven voor zwevende kiezers. Move Your World plaatste de aanwezigen in de moeilijke rol van Minister van Buitenlandse Zaken, om oplossingen te zoeken voor hete hangijzers waar ondernemers in conflictgebieden mee te maken krijgen. United Netherlands simuleerde er rustig op los. Deelnemers kropen in de soepele huid van een diplomaat en vertegenwoordigden in een fictieve Algemene Vergadering een land naar keuze. Eerlijke lekkerbekjes creëerden zelf Fair Trade bonbons in de workshop van Oikos. "Eerlijk is toch echt lekkerder," aldus een deelnemer die zijn bitterzoete vingers aflikte.
De buikjes die nog niet waren volgegeten, konden terecht bij de Cheezy Chicks voor een persoonlijkheidstosti. Na een persoonlijk consult werden de meest bizarre creaties op maat gemaakt. Een onaardige persoonlijkheid werd keihard afgestraft met een tosti pindakaas, sla en mozzarella.

Van cabaret naar voedselcrisis

Al smikkelend en smullend kon je op weg naar de Kleine Zaal om meegesleurd te worden in de geestige wereld van Johan Goossens. Hij wist de bomvolle zaal op een grappige manier verlangend terug te laten denken aan rages uit hun lang vervlogen kindertijd. Achteraf zei de cabaretier himself: "Wauw, ik heb niet eerder een zaal met generatiegenoten gehad. Mijn grapjes hebben nog nooit zo goed aangeslagen."
Johan liet het publiek goedgemutst achter voor Food for Thought, een debat tussen Ton Dietz, Roland Duong en Wouter Thiebou over de wereld van de voedselcrisis. Eten we teveel, of produceren we te weinig? Duong wist op markante wijze zijn mening te ventileren waardoor het publiek niet bepaald rustig op hun stoelen bleef zitten. Debatleider Kamran Ullah had het druk om alles in de juiste banen te leiden.

And the winners are...

In de Grote Zaal was het tijd voor de feestelijke uitreiking van de Millenniumschoen Award. Na een toespraak van Bert Koenders waarin hij stelde "dat sport de wereld misschien niet kan veranderen, maar wel een enorme bijdrage kan leveren bij het bereiken van de Millenniumdoelen" werd Clarence Seedorf uitgeroepen tot winnaar van deze prestigieuze prijs. De inzet voor zijn stichting Champions for Children, en persoonlijke inspanningen voor Goal4Africa, maakte van Clarence de terechte winnaar. Clarence noemde de prijs een stimulans om door te gaan een helpende hand uit te steken voor degenen die het nodig hebben.
Niet alleen Clarence ging met een prijs naar huis. Ook de nieuwe jongerenvertegenwoordiger werd gekozen. Na een veel te lang moment vol spanning werd duidelijk wie de winnaar was: Jordy Sweep ging met zittend jongerenvertegenwoordiger Wouter Thiebou de reis naar New York ondernemen!

Tot in de late uurtjes konden alle spanningen en zenuwen weggedanst worden bij Wicked Jazz Sounds in de Grote Zaal en werden mensen verliefd weggestuurd door Vrienden van de Dansmuziek in de Filmzaal.