Columnisten

Lees hier columns van bekende en minder bekende Nederlanders. Van Worldconnectors als Ben Knapen of René Grotenhuis, directeur van Cordaid, bijvoorbeeld. Of van de jongerenvertegenwoordiger naar de VN. Maar ook de columnisten van Move Your World kunnen hier hun verhaal kwijt. Veel leesplezier!

Column

Lobbyplannen in de Zwitserse bergen

Voordat de Algemene Vergadering op 20 september van start zal gaan, zijn er veel spannende voorbereidingen. En terwijl landen zich voorbereiden op ‘bilateraaltjes' en hun lobbystrategie uitstippelen, mocht ik als Nederlandse jongerenvertegenwoordiger het afgelopen weekend doorbrengen tussen de Zwitserse bergen. Dit jaar was daar namelijk de jaarlijkse meeting van de Europese jongerenvertegenwoordigers naar de VN. We leerden elkaars prioriteiten kennen en bespraken mogelijke samenwerking.
Die jaarlijkse meeting komt voort uit een uniek fenomeen: de functie van jongerenvertegenwoordiger. In 1970 gaf onze huidige Koningin, toen nog prinses, een speech voor de Algemene Vergadering over de situatie van jongeren wereldwijd. Sindsdien heeft Nederland jongerenvertegenwoordigers naar de VN gestuurd en zijn een stuk of 25 landen Nederland gevolgd. Allemaal vanuit het adagium: als het om de toekomst van de jeugd gaat, moet die jeugd ook worden gehoord. Jongerenvertegenwoordigers consulteren de jeugd van hun land en nemen die meningen vervolgens mee naar de VN.
In het verleden heeft het niet alleen geleid tot legitiemere beslissingen. Ook meer betrokkenheid van de jeugd bij de VN, nieuwe innovatieve ideeën en unieke passie tijdens soms toch aardig saaie onderhandelingen waren het gevolg.
Nu zat ik dus in het vliegtuig naar Genève. Bladerend door de grote stapel VN-resoluties en rapporten die ik al eerder door had gelezen en becommentarieerd. Met zin om mijn collega's te leren kennen. Mede-jongeren die als een van de weinigen echt kunnen begrijpen wat je als 21-jarige tussen de diplomaten in onderhandelingsruimtes meemaakt.
De daaropvolgende dagen ontstond er iets moois. Het was iets wat ik al eerder bij mijn werk bij de Commission for Social Development zag ontstaan: vriendschappen ondanks cultuurverschillen en consensus ondanks uiteenlopende meningen. Uiteindelijk kwamen we gezamenlijk vaak tot het rijtje dat ik al eerder als prioriteitenset had omarmd. De 5 E's: employment, education, entrepeneurship, environment en ECT. Essentieel voor onze toekomst en perspectief voor jongeren wereldwijd.
Toen ik vervolgens door een van de zalen van de VN in Genève liep waar de toenmalige League of Nations nog had gezeteld, en ik omhoog keek naar de muurschilderingen die opriepen tot internationale samenwerking als middel tegen oorlog, bedacht ik me dat ik deel ben van een unieke generatie.
Een generatie die net zo snel naar Genève kan gaan met het vliegtuig als op bezoek bij hun tante met de trein. Een generatie die door die contacten veel betrokkener kan zijn bij ‘ver-van-mijn-bed-rampen en conflicten' dan vroeger het geval was: zo denk ik aan mijn Rwandese vrienden als de ethnische spanningen weer eens oplopen in Oost-Congo en Rwanda.
Die verbondenheid brengt me de uiteindelijke drive om elke keer weer - en straks bij de GA - op te komen voor internationale samenwerking. Om mijn steentje bij te dragen en er voor te zorgen dat niet een klein groepje, maar straks elke jongere op deze aardbol de kansen kan grijpen die globalisering óók met zich mee kan brengen.

COLUMN