Maayke Damen - woensdag 17 december 2008 Terugblik op COP 14

De afgelopen twee weken lijken zich wel samen te voegen tot één lange dag. De tijd is voorbij gevlogen. Van de andere kant lijkt het al wel weer maanden geleden dat ik in het Polen de klimaattop bijwoonde.

Op de bank in mijn nieuwe huis kijk ik terug op de Conference of the Parties (COP) en maak ik de balans op.

Slechts vijf weken van te voren kreeg ik te horen dat ik als eerste Jongerenvertegenwoordiger in de Nederlandse delegatie mee mocht naar de vergaderingen van de COP. Helaas werd meerdere keren het delegatieoverleg afgezegd, waardoor ik de meerderheid van de delegatie pas een dag voor vertrek ontmoette.  Mijzelf voorbereiden was moeilijk en er waren geen jongeren die ervaring hadden met eerdere bijeenkomsten van de COP. Wel waren er een aantal enthousiaste Nederlandse jongeren die ook voor de eerste keer naar de COP gingen. Samen met deze jongeren en de hulp van enkele delegatieleden heb ik mezelf voorbereid. Het is ons gelukt om op zo korte termijn een ‘position paper' te formuleren en dat samen met een certificaat aan minister Cramer te overhandigen.

Doordat ik pas zo kort van te voren te horen kreeg dat ik als delegatielid mee mocht kon ik onze speerpunten niet meer inbrengen in de Nederlandse delegatie en de Nederlandse instructie. Op korte termijn konden we daar niets meer aan doen, maar ik heb er wel voor gezorgd dat dit volgend jaar anders gaat. Ten eerste hebben we een evaluatie samen met minister Cramer gepland waarbij we samen terugkijken op de deze COP en aanbevelingen doen voor de volgende COP. Daarnaast worden jongeren dit jaar wel vanaf het begin betrokken bij de consultaties. Op deze manier worden onze speerpunten meegenomen in de Haagse en Europese mallemolen.

Verder heb ik duidelijk gemaakt dat er meer moet gebeuren om ook jongeren uit ontwikkelingslanden te betrekken. COP 14 was een westers feestje. Er liep welgeteld 1 jongen uit Afrika rond en van de jongeren uit Zuid-Amerika waren de meeste te oud om nog tot de jongeren gerekend te kunnen worden. Minster Cramer heeft daarop besloten geld vrij te maken voor structurele jongerenparticipatie voor jongeren uit Westerse landen maar ook voor jongeren uit ontwikkelingslanden!

De lobby voor meer jongeren in overheidsdelegaties verliep goed en met name Europese landen reageerden positief. Via het European Youth Forum (EYF) willen we deze actie dit jaar continueren en zorgen dat overheden er aan herinnert worden ten tijde dat delegaties voor COP 15 worden samengesteld. Belangrijk is wel dat we een institutioneel geheugen creëren om te zorgen dat deze jongeren niet weer opnieuw het wiel uit hoeven vinden. De Nationale Jeugdraad op nationaal niveau en het EYF op internationaal niveau zijn hier heel geschikt voor. De manier waarop wij in Nederland met een junior- senior systeem werken heb ik dan ook aangeraden.

Uit bovenstaande bevindingen denk ik dat ik mag concluderen dat het boven verwachting goed is gegaan! Ik kijk al uit naar volgend jaar waarin wij als Nederlandse jongeren samen met minister Cramer gaan zorgen dat COP 15 een succes wordt. En hopelijk niet alleen op het gebied van jongerenparticipatie...