Wouter Thiebou - maandag 14 juli 2008 Een jaar als jongerenvertegenwoordiger: volg jij mij op?

Wow, ik heb er al bijna weer een vol jaar jv-schap opzitten. Het is een jaar geweest waarin ik echt heel veel heb gedaan en geleerd. Een jaar met veel mooie momenten die ik echt voor geen goud had willen missen.

Het begon met de verkiezing eigenlijk al. Erg leerzaam om überhaupt al mee te doen. Ik had er lang over getwijfeld om me op te geven, maar heb toen toch maar gedacht "wie niet waagt, die niet wint". Het blijkt dus maar dat je het met zo'n instelling ver kan schoppen.

Voor de nieuwe jongerenvertegenwoordiger begint er na de verkiezing een gaaf jaar met veel mogelijkheden om de stem van jongeren te laten horen en jezelf te ontplooien. Vooral creativiteit en visie zijn tijdens het hele jv-schap belangrijk, omdat je zelf veel moet initiëren en het succes afhangt van je eigen inzet en creativiteit. Je wilt jongeren laten meepraten en meedoen, maar over een onderwerp als de VN is dat nog niet zo eenvoudig. Voor mij is dit jaar vooral duidelijk geworden dat het belangrijk is dat je aan de ene kant de simpliciteit en creativiteit houd van een jongere om alles goed te kunnen uitleggen aan leeftijdsgenoten, en aan de andere kant tegelijkertijd aan ‘volwassen' kan laten zien dat je iemand bent die kennis van zaken heeft en die serieus wilt worden genomen. Van Sandra van Beest, de senior jongenvertegenwoordiger het afgelopen jaar, heb ik ook veel geleerd hoe om te gaan met deze twee interessante, maar soms contrasterende werelden.

In het afgelopen jaar zijn er mooie mogelijkheden geweest om op conferenties in Nederland en daarbuiten te spreken. Met New York natuurlijk als een erg belangrijk podium om op internationaal niveau het belang van jongerenparticipatie te laten zien. Dit jaar was ik als eerste jongerenvertegenwoordiger trouwens ook in Geneve. Dat was misschien wel het meest interessante bezoek van mij tot nu toe om daar aanwezig te zijn bij de Mensenrechtenraad en de conferentie van ontwapening.

Een specifiek moment wat mij het meest is bijgebleven is de speech van een 12-jarige vluchteling uit Ethiopië die ik hielp met haar speech in New York. Op haar jonge leeftijd had ze al veel onrecht gezien en was haar zelf ook veel onrecht aangedaan, maar ze was er toch van overtuigd om advocaat te worden en haar leven in te zetten voor andere mensen die in hun rechten geschonden worden vandaag de dag. Haar doorzettingsvermogen en idealisme zijn kostbare eigenschappen. Eigenschappen die ik ook hoop terug te zien in de nieuwe jongerenvertegenwoordiger, die samen met mij volgend jaar een aantal flinke stenen wilt bijdragen aan de wereld.

Groeten,

Wouter

www.wouternaardenvn.nl