Column |
![]() |
Jessica Tangelder - woensdag 22 oktober 2008Genieten van Eerlijk Consumeren want Eerlijkheid Duurt het langst! |
Eerlijke Handel als sleutel naar gelijkheid
Een korte blik in de ‘keuken' bij Jessica
Columns: ik hou van columns, maar heb vrijwel geen tijd gehad om tijdens al de dynamiek om me heen een rustig moment te kunnen vinden om alles op te schrijven. Maar hier dan nu, in vogelvlucht, een indruk van mijn campagneweek en mijn standpunten!
Wat een hysterie om JV finalist te zijn. Het lijkt wel een soort van éénmansbedrijf waar je zelf alles draaiende moet houden en telkens een andere rol aanneemt. Hierbij moet ik onder andere connecties blijven aanwakkeren en warm houden, campagneleden en publiek blijven informeren, enthousiasmeren en waarderen. Daarbij is het de kunst je boodschap helder en eenduidig naar buiten te brengen en tegelijkertijd ook de ruimte geven om deze te laten evolueren door nieuwe input en kennis.
Tijdens mijn campagneweek kreeg ik nogal eens de indruk dat de kwantiteit aan stemmen boven de inhoudelijke kwaliteit en haalbaarheid van de doelen stond. "Jessica", kreeg ik dan te horen, "het gaat nu om je bereik en het aantal stemmen: je moet kort en bondig zijn in wat voor het publiek te behappen is!" Natuurlijk begrijp ik het feit dat communicatie het beste werkt wanneer een boodschap luid en duidelijk wordt overgebracht. Daarbij miste ik echter de interactie met bestaande organisaties die al jaren werken met ontwikkelingsvraagstukken en simpelweg meer kennis hebben dan ik in de afgelopen jaren heb kunnen opdoen.
Ik heb de keuze gemaakt om hierin een middenweg te zoeken. Ik wil niet in mijn eigen denkpatroon vast komen te zitten en treed naar buiten door te participeren met verschillende instanties. Ik merk dat ik hier meer voldoening uit haal dan 24/7 achter de computer te zitten om mijzelf te profileren en er weer een krantenartikel uit te halen. Tijdens mijn At5 momentje kwam ik een groep meisjes tegen die zichzelf Mission Possible (met IM doorgekruist) noemde en gaven me energie door me op het hart te drukken dat alles mogelijk is als je er maar voor gaat. Korte gesprekjes in de radio studio bij FunX Amsterdam en Utrecht waarbij ik de VJ na de opnames bleef interesseren voor mijn gedrevenheid voor Eerlijk Consumeren. Radio Gelderland kwam me zelfs nog opzoeken toen ik op locatie was in Nijmegen met StoereVrouwen. Jongeren die je herkennen uit de Spits terwijl je de Studiebeurs in Utrecht uitkamt om studenten te boeien voor je onderwerp. Daarnaast is het fijn om te merken dat de organisaties omtrent ontwikkelingshulp binnen Nederland zich betrokken voelen. Er zijn organisaties/ stichtingen die me steunen (StoereVrouwen, FairTrade Original, Fairfood, RedBeans, MaxHavelaar, ICCO). Ook zijn er gerelateerde belangenorganisaties waarvan ik het bestaan nog niet afwist en mijn activiteiten ‘prachtig' noemen. Ze willen graag dat ik me bij hen voeg. Zo kwam ik in contact met Partij van Mens en Spirit, Stichting WONDER en het Blijbedrijf. Voor mij eerder nog onbekend maar daar wil ik nu graag meer over weten.


Foto bij een van mijn acties samen met StoereVrouwen die het koopgedrag van de mens willen verbeteren.
Waarom Jessica, kandidaat B, naar de VN?
Praktijk, praktijk: tastbaarheid & transparantie
Theoretische analyses over de oorzaken van de ongelijkheid in de wereld en eventuele mogelijkheden om tot een mondiaal samenwerkingsverband te komen maken me aan het duizelen. Zóveel verschillende belanghebbenden die allemaal een andere invulling geven aan de oplossing voor duurzame ontwikkeling. Ik ben voor het aandragen van concrete en praktische oplossingen waar Nederlandse jongeren affiniteit mee hebben en op deze wijze effectief kunnen bijdragen aan de abstracte wereldproblematiek.
Kennis en empathisch vermogend
Tijdens mijn reizen en antropologisch onderzoek en ontwikkelingswerk in derde wereldlanden heb ik schrijnende ongelijkheid van dichtbij meegemaakt en zat er vaak midden in. Tijdens mijn participerend onderzoek naar de invloeden van westerse moderniseringsinterventies op Midden Amerika (Costa Rica) droeg ik actief bij aan de opstanden en stakingen tegen Westerse politieke beleidsvorming die van bovenaf werden opgelegd. Zowel in het dorpje Orosi, waar ik tussen de koffieplantage woonde, als op organisatieniveau, waar ik me bij het verzekeringsinstituut inzette als vrijwilligster, waren schrijnende resultaten door de afhankelijke positie die de lokale bevolking in moest nemen, duidelijk zichtbaar. Dit droeg bij aan mijn sterke overtuiging dat het niet zo kan zijn dat de lokale bevolking van Derde Wereld landen worden uitgebuit door ongelijke concurrentie met de welvarende landen.

Foto vanuit het gebouw van de Nationale verzekeringsinstituut waarvoor ik werkte.
Heldere Focus: 1e basisbehoefte is en blijft voedsel
Onderontwikkeling zie ik als grootste boosdoener binnen de wereldproblematiek. Wanneer men niet in de basisbehoefte (voedsel) kan voorzien, kan de problematiek rondom onderwijs, AIDS en ongelijkheid tussen man en vrouw, niet aangepakt worden. De ongelijkheid tussen arm en rijk wordt voornamelijk in stand gehouden door oneerlijke concurrentie. Het is een gegeven dat 1/5 van de bevolking van 1 doller per dag moet rond komen en onder de armoedegrens leven, 70% van deze mensen zijn daarbij afhankelijk van de landbouw. Binnen de landbouw moeten we dan ook naar oplossingen zoeken. Ongelijkheid kan pas bestreden worden wanneer de lokale (boeren) bevolking van Derde Wereld landen niet langer wordt uitgebuit door meer welvarende landen. Eerlijk handel waarbij ondernemerschap en ontwikkelingshulp samen gaan, is de sleutel tot gelijkheid.
Ik sta voor pragmatische oplossingen die zijn gestoeld op de overtuiging dat iedereen in Nederland over de mogelijkheid beschikt om op individueel niveau bij te kunnen dragen tot verbetering van de zelfontplooiing van lokale boerencoöperaties in ontwikkelingslanden (millenniumdoel 8). Jongeren kunnen de oneerlijke concurrentie in de wereld tegen gaan zonder dat zij daar veel moeite voor hoeven te doen. We moeten af van het idealistische ‘charity' idee die de Wereldwinkel uitstraalt waarmee je voornamelijk korte termijn resultaten boekt. Het liefdadigheidsprincipe zal ontwikkelingslanden niet zelfstandig en sterker maken, maar afhankelijkheid juist in de hand werken. Ook het aansporen van Nederlandse jongeren tot ontwikkelingshulp werkt betuttelend. Laten we juist kijken waar jongeren zich veelal bevinden en daarop inspelen! Voor de lange termijn en gericht op duurzame resultaten is het van belang dat jongeren kunnen Genieten van Eerlijk Consumeren. Het aankopen van Eerlijke producten zal geïntegreerd moeten worden in de levensstijl van de jongeren. Hoe kunnen we dit in de praktijk vorm geven?
Stap 1 - Bewustmaking bij Jongeren: wat zijn Eerlijke producten?
Het ‘Eerlijk Consumeren' onder de aandacht brengen. Tijdens mijn interviews bleek dat jongeren amper juiste voorbeelden konden noemen en men wist evenmin welke producten tot fairtrade behoren. Goede initiatieven zijn bijvoorbeeld de feesten van Max Havelaar (De Foute Nacht van Max Havelaar) waarbij jongeren een katoen kledingstuk, van Fout katoen, mochten inleveren om toegang te krijgen tot het feest. Dit bevordert de bewustwording bij jongeren. Op deze manier beseffen ze dat er wel degelijk verschil bestaat tussen Eerlijk en Oneerlijk katoen. Er werden tijdens acties volop boemerangstickers met ‘Foute Sokken' en ‘Foute Broek' uitgedeeld. In eerste instantie allemaal heel komisch, maar uiteindelijk begon het besef wel te groeien. Verder zijn initiatieven zoals de Fair Food Guides erg handig om op simpele wijze een beeld te schetsen welke producten nu wel, een beetje, of niet gebaseerd zijn op Eerlijke handel.
Stap 2 - Jongeren mobiliseren: waar zijn Eerlijke producten te verkrijgen?
Jongeren willen vaak wel Eerlijke producten aankopen maar weten niet waar en willen er niet zo vaak mee in aanraking te komen. Het is niet zo gek dat jongeren niet weten waar zij op makkelijke wijze fairtrade producten kunnen kopen. In het totale aanbod van Eerlijke producten valt dan ook nog veel te winnen. Een kenmerk van onze harde consumptiemaatschappij is weliswaar dat het aanbod van Eerlijke goederen alleen zal stijgen waarneer de vraag toeneemt. Om de vraag naar Eerlijke producten te laten groeien zullen we jongeren moeten voorzien van adequate kennis zodat men weet bij welke winkels men terecht kan voor Eerlijke producten. Ik liep mee tijdens de acties van StoereVrouwen, een van de organisaties van de Stichting Wonder (waar ook het BlijBedrijf en de WereldRedder onder vallen). Door massaal in opvallende klederdracht de straat op te gaan werd bereikt dat er tussen consumenten en winkeliers belangstelling ontstond voor de problematiek Het uitwisselen van relevante informatie zal leiden tot het verbeteren van ons koopgedrag. De wijze waarop deze ‘kooplegeracties' worden georganiseerd is niet belerend of offensief. Lol maken en plezier hebben in datgene waarmee je bezig bent, namelijk het aandragen van de bewustwording en het vergaren van kennis over Eerlijk consumeren, is van vitaal belang.
Stap 3 - Jongeren die Genieten van Eerlijke producten!
Alleen zolang wij kunnen Genieten van de locale productie uit ontwikkelingslanden zullen wij deze goederen continue en op grote schaal blijven consumeren. Alleen dan dragen we bij aan duurzaamheid en ontwikkeling. Naar de jongeren toe is het uitdragen van een bepaalde lifestyle van essentieel belang. Op deze manier betrek je ze eerder dan wanneer men zich steeds realiseert of het aanschaffen van bepaalde producten de oneerlijke concurrentie werkelijk tegen gaat. Een van mijn vragen tijdens mijn interviews met jongeren was dan ook "zou jezelf fairtrade kleding aanschaffen?" Hierop kreeg ik vaak de reactie; "als het vette kleding is wel". Iemand zij zelfs; "ik vind het zielig dat er misschien kleine kindjes hebben gewerkt voor mijn schoenen, maar ja...ik vind ze gewoon te vet!". In Nijmegen werd twee weken geleden de winkel WAAR geopend. Dit was de voormalige Fairtrade shop. Volgend jaar zomer zullen alle Fairtrade shops omgetoverd worden in WAAR. Men besloot af te willen stappen van de gebruikelijke naam om zo de aankoop van Eerlijke producten meer een onderdeel te laten worden van het leefpatroon van de consument zonder dat men zich dat direct realiseert en vooroordelen het koopproces zouden beïnvloeden. Een kledingwinkel to be is NuKuhiva, een initiatief van Floortje Dessing. Niet alle fairtrade kledingmerken willen geassocieerd worden met Max Havelaar en zullen daarom geen fairtrade keurmerk dragen. Het jeans merk Kuyichi (bestaat uit 100 procent Eerlijk katoen uit Peru) is daar een goed voorbeeld van. De volgende stap zal koffie zijn. Max Havelaar koffie komt vaak wat stoffig over, neem nu het nieuwe hippe merk biologisch, ecologisch en fairtrade gecertificeerde koffiemerk: RedBeans. Dit merk zal inslaan als een bom, al is het maar om de wijze hoe jongeren deze koffie gepresenteerd zullen krijgen en zij kunnen Genieten van deze koffie!
Geniet Eerlijk.
Eerlijk Duurt.
Stem Jessica
Stemmen kan vanaf aanstaande vrijdag (24 oktober) tussen 11.00 u en 22.15 u door ‘jessica' te sms'en naar 5040. Of tijdens het ‘UN me event ', te stemmen op KANDIDAAT B!
COLUMNISTEN
Skeptical sustainable society
Vliegende start
Ik ben verslaafd
Heb een Ferrari gekocht!
Politieke participatie van een nieuwe generatie
Wist je dat...? Wat vinden Nederlandse jongeren nu echt?
Ik ga vandaag beginnen met miljonair worden!
Only a start...
Cool at UN
Groot en duurzaam?
Heeft duurzaamheid Gods voorkeur?
IPM ten einde: op naar CSD 17 in mei...
Controversy counts
Doha...
Ready, Set, GO!
United Nations Commission on Sustainable Development: background
Poznan and the long road to Copenhagen
No we can't
Climate: action and input!
Green, crunchy credit!
Gore lucht
United Nations… democratic?
Klimaatverandering is hot, het kan cooler
We zijn pas begonnen...









